جنگ جهانی اول به روایت بیسکویت

در بحبوحه‌ی جنگ جهانی اول هانتلی و پالمرز، که در آن زمان بزرگ‌ترین کارخانه‌ی تولید بیسکویت در انگلستان بود نقشی حیاتی در جبهه‌های جنگ بر عهده گرفت. آن‌ها جیره‌ی بیسکویت سربازان در خط مقدم جبهه‌های جنگ جهانی اول را تامین می‌کردند. نخستین بار در 12 اوت 1914 از وزارت جنگ درخواستی به دست‌شان رسید که از آن‌ها می‌خواست برای ارتش بریتانیا بیسکویت تولید کنند. این اولین درخواست از سلسله درخواست‌های بزرگ بعدی بود که برای تامین هرکدام از آن‌ها کارخانه ناچار به فعالیت شبانه‌روزی بود. یکی از نمونه‌های این بیسکویت‌های جیره‌ای، بیسکویت استاندارد شماره 4 نام داشت، تولید شده از آرد سبوس، بدون شکر در اندازه‌ای حدود 10 سانتی‌متر مربع. این بیسکویت‌ها به طور معمول بسیار سفت بودند، ولی وقتی سربازان آن‌ها را در آب یا چای حل می‌کردند تبدیل به یک وعده‌ی غذایی کامل می‌شدند که تمام مواد معدنی که بدن آن‌ها به شدت نیازمندشان بود را تامین می‌کردند. این بیسکویت‌ها علاوه بر نقش مهم و حیاتی که در رژیم غذایی ارتش ایفا می‌کردند، منبع الهام دیگری هم برای سربازان بودند. آن‌ها از این بیسکویت‌ها به عنوان قاب عکس، کارت‌پستال یا بوم طراحی استفاده می‌کردند و آن‌ها را به همراه نامه‌هایشان برای خانواده‌ها و دوستان‌شان ارسال می‌کردند.

 

سال‌ها بعد این بیسکویت‌ها منبع الهامی برای برپایی یک نمایشگاه بی‌نظیر صوتی – تصویری با عنوان جنگ جهانی اول به روایت بیسکویت شدند. هدف از برپایی این نمایشگاه کشف و نمایش رابطه میان غذا، خلاقیت و جنگ بود. در این نمایشگاه آرشیوی منحصر به ‌فرد از این بیسکویت‌ها با قدمت بیش از ۱۰۰ سال که به دست خود سربازان تغییر ماهیت داده بود، در کنار آرشیوی از مصاحبه‌ها، عکس‌ها و تصاویر ویدیویی به نمایش گذاشته شد.

 

برپایی این نمایشگاه شگفت‌انگیز علاوه بر زنده کردن یاد و خاطره‌ی این سربازان، برای مورخین هم مجالی شد تا به بررسی اهمیت غذا در دوران جنگ بپردازند. پژوهش‌های بسیاری در زمینه‌ی نقش مهم و تاثیرگذار غذا در دوران جنگ و درگیری و بازتاب آن در این بیسکویت‌ها صورت گرفته است. این نمایشگاه رنگارنگ، بیننده را با واقعیت‌های خشن جنگ و شرایط سربازانی که در آن دوران در خط مقدم مبارزه می‌کرده‌اند مواجه می‌کند. این تصاویر و نمونه‌ها همچنین بازتابی احساسی هستند از آن‌چه مورخین نقش اجتماعی این بیسکویت‌ها در زندگی سربازان و مساله‌ی عمیق‌تر جدایی و فقدان نامیده‌اند.

نوشته های مرتبط

دیدگاه خود را ارسال کنید