حقایقی درباره‌ی بیسکویت‌ باغ‌وحش

سفری  همراه با بیسکویت باغ‌وحش از قرن هفتم میلادی تا جدیدترین فیلم‌ها بر پرده‌ی سینما

اواخر قرن نوزدهم بود که انگلیسی‌ها تعداد زیادی از انواع حیوانات را سوار کشتی‌هایشان کردند و به سمت قاره‌ی جدید به راه افتادند. اشتباه نکنید، این داستان اقتباسی از داستان‌ نوح در کتاب مقدس نیست؛ عین واقعیت است. هر چند حیواناتی که آن‌ها سوار کشتی کردند واقعی نبودند. بلکه جنس‌شان از بیسکویت بود.

بیسکویت‌هایی به شکل حیوانات گوناگون، به محض رسیدن به آمریکا، آن قدر مورد توجه و علاقه‌ی ساکنان این کشور واقع شدند که آمریکایی‌ها تصمیم گرفتند آستین‌ها را بالا بزنند و این حیوانات شیرین و خوشمزه را خودشان تولید کنند. از آن زمان تا کنون صنعت تولید بیسکویت‌های باغ‌وحش در آمریکا و سایر نقاط جهان تجارتی پر رونق بوده و همواره مورد استقبال کودکان امروز و دیروز واقع شده‌است. در این مقاله به اتفاق حقایق شگفت انگیزی درباره‌ی بیسکویت باغ‌وحش را مرور می‌کنیم:

  • سنت ساختن شیرینی و کلوچه به شکل حیوانات به مردمان اروپای شمالی در قرن‌های هفتم و هشتم میلادی برمی‌گردد. اما آن‌ها برای خوشایند کودکان این کار را نمی‌کردند و کاملا منظور متفاوتی داشتند. در آن زمان جشنی به نام «یول» در بین مردمان شمال اروپا رایج بود که ابتدای زمستان برگزار می‌شد و بعدها با جشن کریسمس ترکیب شد و تغییر کرد. در طول این جشن، حیوانات را برای خوشایند خدایان قربانی می‌کردند تا زمستانی ملایم و بهاری زودرس داشته باشند. اما مردمی که فقیرتر بودند و وسعشان به قربانی نمی‌رسید، نان‌ها و کلوچه‌هایی به شکل حیوانات می‌پختند و بین دیگران تقسیم می‌کردند.
  • در طول قرن نوزدهم میلادی، طبخ بیسکویت‌هایی به شکل حیوانات، در انگلستان آغاز و رایج شد. همان‌طور که گفتیم، در اواخر این قرن انگلیسی‌ها این بیسکویت‌ها را به آمریکا صادر کردند و آمریکایی‌ها تصمیم به تولید انبوه این نوع بیسکویت گرفتند. اولین حیوانات بیسکویتی آمریکا، در سال ۱۸۷۱ در پنسیلوانیا و در کمپانی بیسکویت استافر (Stauffer’s Biscuit Company) به دنیا آمدند. این کمپانی هنوز پابرجاست.
  • درسال ۱۹۸۹ این بیسکویت‌ها به عنوان ابزاری برای تبلیغ سیرک معروف بارنم (T. Barnum’s Circus) به بازار رفتند و بعد از آن، در سال ۱۹۰۲ در بسته‌بندی‌های جدید و کلا با نام تجاری حیوانات بارنم (Barnum’s Animal Crackers) عرضه شدند. دقیقا مشخص نیست که از لحاظ مالی بیسکویت‌ها اسپانسر سیرک بودند یا برعکس، اما مشهود است که هر دو طرف از این بابت سود بردند و معروف شدند.
  • شاید باور نکنید ولی بعضی از حیوانات برای ورود به بسته بیسکویت باغ‌وحش، فرآیند دموکراتیکی را پشت سر می‌گذارند! در صدمین سالگرد تولید بیسکویت‌های باغ‌وحش، نظرسنجی گسترده‌ای برای انتخاب و ورود یک حیوان جدید به دنیای بیسکویت‌ها انجام شد. این انتخابات چهار نامزد داشت: کوآلا، پنگوئن، شیرماهی و مار کبرا. در این نظرسنجی کوآلا اول و مار کبرا آخر شد. هم‌اکنون کوآلا در بعضی از انواع بیسکویت‌های باغ‌وحش یافت می‌شود.
  • شاید خودتان متوجه نشده‌باشید، اما بیشتر مردم برای خوردن بیسکویت‌های باغ‌وحش از روش یکسانی استفاده می‌کنند. تحقیقات نشان داده است که اکثر افراد ابتدا سر حیوان را گاز می‌زنند و سپس بقیه بدن را می‌خورند. به همین بی‌رحمی!
  • بیسکویت‌های باغ‌وحش در عرصه شعر و موسیقی و سینما حضور چشمگیری داشته‌اند و دارند. همین روزها، دوست‌داران سینما در انتظار اکران انیمیشن زیبایی به نام «بیسکویت‌های باغ‌وحش» (Animal Crackers) هستند. در این انیمیشن جعبه‌ای از بیسکویت‌ باغ‌وحش جادویی مشاهده می‌شود که هر کسی با خوردن هر کدام از حیوانات آن تبدیل به همان حیوان می‌شود!
  • یکی از معروف‌ترین کمدی‌های برادران مارکس نیز «بیسکویت‌های باغ‌وحش» نام دارد. در سال ۱۹۳۵، شرلی تمپل، بازیگر برنده‌ی اسکار، در یکی از فیلم‌هایش آوازی خواند تحت عنوان «بیسکویت‌های باغ‌وحش در سوپ من». این آواز بعد‌ها توسط شرکت‌های مختلف برای تبلیغ بیسکویت‌های باغ‌وحش استفاده می‌شد.
  • کارآگاه فیلم معمایی زودیاک، ساخته دیوید فینچر، یکسره بیسکویت باغ‌وحش می‌خورد و گفته می‌شود خود کارآگاه واقعی (این فیلم بر اساس یک داستان واقعی بود) هم به این بیسکویت‌ها معتاد بوده‌است.
  • بیسکویت باغ‌وحش در ایران با یک نام دیگر گره خورده است: «شرکت بیسکویت گرجی». به طوری که همه ما با شنیدن نام این بیسکویت‌ها یاد شرکت بیسکویت گرجی و با شنیدن نام این شرکت به یاد بسته‌های زردرنگ و خاطره‌انگیز بیسکویت‌های باغ‌وحش می‌افتیم. شرکت گرجی اولین و برجسته‌ترین تولیدکننده‌ی این بیسکویت در ایران بوده‌ و هنوز هم هست. این بیسکویت برای بزرگ‌ترها یادآور طعم خوب روزهای کودکی و برای کودکان میان‌وعده‌ای سالم و خوراکی برای قوه‌ی تخیل‌شان است. بچه‌ها حیوانات را دوست دارند، چه واقعی باشند و چه به صورت بیسکویت. از خوشحال کردن بچه‌ها غافل نشویم.
نوشته های مرتبط

دیدگاه خود را ارسال کنید