سرگذشت دایجستیو

وقتی یک تکه دایجستیو را در دهان می‌گذارید، بدانید که تاریخ را گاز می‌زنید!

سر الکساندر گرانت (Sir Alexander Grant) فرزند یک سوزن‌بان قطار در اسکاتلند بود. مدتی در یک نانوایی شاگردی کرد و بعد از مدتی به ادینبورگ رفت و به عنوان دستیار رابرت مک‌ویتی درآمد. او بعدها کسب‌و‌کار خود را گسترش داد و به کارآفرینی مشهور و نیکوکار و چهره‌ای تاثیرگذار بدل شد. در سال 1892، زمانی که برای شرکت مک‌ویتیس (McVitie’s) کار می‌کرد، بیسکویت دایجستیو را اختراع کرد. از آنجا که این محصول با استقبال وسیع مردم مواجه شد، طبخ آن ادامه یافت و در سال 1925 مدل جدید آن با روکش شکلاتی به بازار آمد. شرکت قدیمی مک‌ویتیس هنوز هم از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان بیسکویت دایجستیو در دنیا به شمار می‌رود.

طراحی کلاسیک قالب و بسته بندی این محصول که امروز در سراسر دنیا مانند یک استاندارد پذیرفته شده است را این شرکت برای نخستین بار وارد بازار کرد. به همین خاطر است که شما هر جای دنیا می‌توانید وارد سوپرمارکت شوید و این بیسکویت‌های گرد دوست‌داشتنی را با آن فرورفتگی‌های ریز و آن بسته‌بندی قرمزرنگ لیوانی‌شکل پیدا کنید.

دایجستیو در زبان انگلیسی به معنای چیزی است که فرآیند هضم و گوارش را آسان می‌کند. بیسکویت‌های دایجستیو نام خودشان را از مخمر اصلی به‌کار‌رفته در ساختارشان وام گرفته‌اند. یعنی بی‌کربنات سدیم. در گذشته بی‌کربنات سدیم، برای رفع نارسایی‌های گوارشی به مواد غذایی اضافه می‌شد. بنابراین در زمان اختراع این نوع از بیسکویت، این‌طور تلقی شد که این بیسکویت‌ها خواص گوارشی بی‌کربنات سدیم را دارا هستند. اما این حقیقت بعدها از نظر علمی رد شد. زیرا بی‌کربنات در فرآیند پخته و خشک شدن بیسکویت، خاصیت دایجستیو خود را از دست می‌دهد. اما نگران نباشید! سبوس گندم موجود در آرد این بیسکویت، بی‌وفایی بی‌کربنات را جبران کرد تا دایجستیو همچنان دایجستیو بماند و مسمای اسمش از بین نرود.

سبوس گندم علاوه بر سودمندی برای دستگاه گوارش و کمک به فرآیند هضم، سرشار از ویتامین‌های گروه B و پروتئین است و نقش مهمی در حفظ سلامت سیستم عصبی و تقویت سیستم ایمنی بدن دارد. به همین خاطر «سبوسه»، نام اختصاصی بیسکویت‌های دایجستیو گرجی، می‌تواند معادل ایرانی و بامسماتری برای کلمه‌ی دایجستیو باشد.

دایجستیو مثل باشگاه فوتبال لیورپول، امسال 125‌امین سالگرد تولد خودش را جشن گرفت. در این مدت طولانی دایجستیو به بخش لاینفکی از زندگی روزمره و فرهنگ غذایی مردم در سراسر جهان تبدیل شده‌است. دایجستیو جای ثابتی در کنار فنجان‌های چای و قهوه پیدا کرده‌است و حتی گزینه بسیار مناسبی برای کسانی است که دوست دارند بیسکویتشان را در چای بخیسانند. طبق نظرسنجی‌ها بیسکویت دایجستیو شکلاتی در انگلستان محبوب‌ترین بیسکویت برای زدن در چای است. بعضی‌ها روی دایجستیو پنیر می‌گذارند و حتی هنگام خوردن کره جایگزین مناسبی برای نان است. آن را می‌توان به عنوان پایه بعضی دسرها و انواع چیزکیک به کاربرد. خیلی‌ها هم آن را با شیر همنشین می‌کنند. شیر فروشوینده‌ی خوبی برای دایجستیو محسوب می‌شود.

بیل برایسون، سفرنامه نویس شهیر آمریکایی، از دایجستیوهای شکلاتی تحت عنوان «یک شاهکار بریتانیایی» یاد می‌کند. جالب است بدانید پای دایجستیوها حتی در دنیای موسیقی راک و گروه بیتلز هم باز شده‌است. دایجستیوها عامل اختلاف بین جان لنون و جرج هریسون بوده‌اند. نقل است که همسر جان لنون در استودیوی ضبط، سراغ جعبه بیسکویت دایجستیو هریسون می‌رود و از خودش پذیرایی می‌کند. این موجب خشم هریسون و متعاقبا خشم لنون و ایجاد اختلاف می‌شود.

با این اوصاف، دفعه بعدی که یک قطعه بیسکویت دایجستیو را برداشتید و به سمت دهانتان بردید، یادتان باشد که دارید تاریخ را گاز می‌زنید.

نوشته های مرتبط

دیدگاه خود را ارسال کنید