چطور پرخوری عصبی را کنترل کنیم؟

غذا سوخت بدن ماست. اما این تمام موضوع نیست. به دلیل ارتباطات عاطفی که با غذا برقرار می‌کنیم به چیزی بیش از منبع انرژی ما تبدیل می‌شود. غذا پای ثابت جشن‌ها و عزاداری‌های ماست و حتی نقشی مهم در درمان و مقابله با بیماری‌ها ایفا می‌کند. گاه کار به جایی می‌رسد که ما برای آرام کردن ذهن و روان‌مان به غذا و مزه پناه می‌بریم و همین‌جاست که اگر حواس‌مان را جمع نکنیم گرفتار پدیده‌ای شایع به نام پرخوری عصبی خواهیم شد. چندین راهکار پیشنهادی برای کنترل پرخوری عصبی را در این مطلب با هم مرور خواهیم کرد:

گام اول: لحظه‌ای تامل کنید.

پاسخگویی بدن ما به گرسنگی اغلب اتوماتیک و ناخودآگاه است. ما احساس گرسنگی می‌کنیم، به سراغ یخچال یا کابینت تنقلات می‌رویم و اولین خوراکی خوشمزه‌ای که چشم‌مان را بگیرد را برمی‌داریم و بدون فکر کردن حس گرسنگی‌مان را از بین می‌بریم. با آرام کردن این روند شما می‌توانید گرسنگی‌های احساسی-عصبی‌تان را کنترل کنید.

اولین قدم این است که به محض احساس گرسنگی جلوی خودتان را بگیرید و سعی کنید احساسات‌تان را تحلیل کنید تا دریابید این حس گرسنگی واقعا از شکم‌تان می‌آید یا از ذهن‌تان. به جای دویدن به سمت خوراکی‌ها اندکی تامل کنید و این سوالات را از خودتان بپرسید:

من چه احساسی دارم؟ الان و در این لحظه واقعا دل‌م چه چیزی می‌خواهد؟ آیا از لحاظ بدنی احساس گرسنگی می‌کنم؟ آیا از آخرین باری که چیزی خورده‌ام بیش از ۲-۳ ساعت می‌گذرد یا همین چند دقیقه پیش بوده است؟ آیا دل‌م قاروقور می‌کند یا ناگهان حس کرده‌ام گرسنه‌ام؟ گرسنگی عصبی عموما مورد دوم است.

موضوع این است که وقتی شما احساس گرسنگی عصبی می‌کنید دو اتفاق در ذهن‌تان می‌افتد. ذهن‌تان تصویری مثبت از یک حال خوب بعد از خوردن یک خوراکی خوشمزه و اغلب ناسالم را به شما می‌دهد و به شما این باور را القا می‌کند که حال‌تان خوب خواهد شد و این احساسات منفی مثل خشم، غمگینی یا تنهایی در شما از بین خواهد رفت. اما این احساس خوبی که منتظرش هستید ممکن است اصلا ایجاد نشود و یا آن‌قدر کوتاه و بی‌رمق باشد که به سرعت با احساس شرم و عذاب وجدان جایگزین شود.

گام دوم: بنویسید.

یکی از ابزارهایی که برای غلبه بر این گرفتاری لازم دارید یک دفتر یادداشت است. یا اگر با ابزار مدرن راحت‌تر هستید یک نوت روی گوشی‌تان یا یک صفحه روی دسکتاپ کامپیوترتان. زمان‌هایی که احساس گرسنگی عصبی به سراغ‌تان می‌آید شروع به نوشتن کنید. ساعت را یادداشت کنید، شرحی از حس گرسنگی‌تان بنویسید و اینکه فکر می‌کنید چرا دچار این حالت شده‌اید. این قسمت چرایی ماجرا بسیار مهم است چون در گذر زمان می‌تواند شما را به ریشه‌های حالات عصبی‌تان برساند.

گام سوم: تصمیم بگیرید.

پس از مدتی که توانستید به تحلیلی از این احساس گرسنگی در وجودتان برسید و گرسنگی فیزیکی را از عصبی تشخیص دهید وقت تصمیم گرفتن است. در مواردی که گرسنگی‌تان فیزیکی باشد، وقتی از این موضوع مطمئن باشید می‌توانید ذهن‌تان را راضی کنید که تا وعده‌ی غذایی بعدی اندکی تحمل کند و یا اینکه می‌توانید با آرامش خاطر تدارک وعده یا میان‌وعده‌ای سالم را ببینید و گرسنگی‌تان را به شکلی درست و سالم رفع کنید.

اما در مورد گرسنگی عصبی موضوع کمی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست. معمولا نادیده گرفتن‌ا‌ش جواب نمی‌دهد بنابراین باید به فکر راه‌های جایگزین باشید:

راه اول: خوراکی‌های جایگزین

دل‌تان یک خوراکی شور، تند یا شیرین می‌خواهد؟ مجبور نیستید حتما به سراغ پرکالری‌ترین و ناسالم‌ترین خوراکی‌ها بروید. مثلا یک میوه‌ی تازه و خوشمزه، ژله‌های بدون شکر با میوه، اسموتی و یا به جای شیرینی‌های خامه‌ای پرکالری کمی بیسکویت با چای یا قهوه. این خوراکی‌های جایگزین می‌توانند آن حس عصبی نیاز به خوردن را در شما اقناع کنند و در عین حال برای بدن‌تان مفید هم باشند.

راه دوم: فعالیت جایگزین

گاهی انجام یک فعالیت جایگزین می‌تواند حواس شما را از این گرسنگی عصبی پرت کند و برای‌تان مفید واقع شود. مثلا بهتر است به جای کنج خانه نشستن و جلوی تلویزیون چپیس و پفک و بستنی خوردن، لباس‌هایتان را بپوشید و در خیابان یا پارک قدمی بزنید. پیاده‌روی یا دویدن را به برنامه‌ریزی روزانه‌تان اضافه کنید. برقصید و به فعالیت‌های دسته‌جمعی مفرح بپیوندید. هر‌کاری که حواس‌تان را از فکر و خیال‌های منفی که شما را وادار به پرخوری عصبی‌ می‌کند دور نگه دارد.

کافی‌ست بدانید با کار کردن بر روی این مشکل و غلبه کردن بر آن، رفته‌رفته این نیاز و احساس گرسنگی عصبی در شما کم‌رنگ خواهد شد و به انسانی سالم‌تر، شادتر و قوی‌تر تبدیل خواهید شد. همین امروز تصمیم‌تان را بگیرید!

نوشته های مرتبط

دیدگاه خود را ارسال کنید